Απ' ό,τι μπορεί να δει κανείς αυτός ο τύπος που “βγήκε” δεν είναι αυτός που θα ονομάζαμε εύχρηστος, το να κάθεται ένας ζωγράφος να γυρνάει με απόλυτα προκαθορισμένη πορεία τη ματιά του, να μετράει ένα σώμα σε ακτίνια και να κάθεται να κάνει όλο αυτό το κατεβατούρι υπολογισμών με ημιτονοσυνημίτονα για να βρει ένα απειροστό μήκος ή ένα σημείο δεν είναι μια ευχάριστη (και δημιουργική) διαδικασία. Το ταλέντο του (πρέπει να) αντικαθιστά το σορό αυτό λογαριασμών! Γιατί τα έγραψα λοιπόν; Δε ξέρω! Τι εννοεί εδώ ο “ποιητής” με το “γιατί”; Νομίζω ότι σ' ένα βαθμό η ύπαρξη αυτής της λέξεως προδιαθέτει μια απάντηση χωρίς εξάρτηση από την αληθοτιμή της. Ίσως η αρμόζουσα απάντηση να είναι “γιατί έτσι μ' αρέσει!”, μιας και τοποθετεί το πρόβλημα στη σωστή του βάση, αυτήν της συμβολής της μελέτης στον προβληματισμό και την ψυχοσύνθεση του γράφοντος. Το δημοσιεύω καθόσον δεν είμαι ο μόνος που ασχολείται με "άχρηστα" πράματα: ας δούμε το πάθος της αναζήτησης των ψηφίων του π ή τη γοητεία της απόδειξης του 1+1=2 ή την έλξη της exp(πi)+1=0. Στην τελική γιατί είναι κακό να κοινοποιώ κάτι που ικανοποίησε τα αισθητικά μου κριτήρια; Σε τελική ανάλυση, έτσι δεν δημιουργείται μια αλληλεπίδραση αντιλήψεων;
Στη σελίδα 4, εκεί που μελετώνται τα πλακίδια, το υ πρέπει να αντικατασταθεί με το -υ όταν βρίσκεται εντός εξισώσεων. Έτσι όπως το γράφω στο κυρίως κείμενο, το πάτωμα πρέπει να 'ναι στο ταβάνι και το υ να συμβολίζει την απόσταση του κεφαλιού μας απ' το ταβάνι. Αν σκεφτούμε, πάντως, ότι αυτό που μας απασχολούσε ήταν το γεωμετρικό σχήμα της εικόνας των πλακών, δεν είναι σοβαρό λάθος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ απλοϊκότητα αυτού του λάθους προβληματίζει ως προς τη μοναδικότητά του... Ελπίζω τα επόμενα να 'ναι το ίδιο αμεληταία ως προς το βασικό σκεπτικό!
Στη σελίδα 5 ανοίγεται το ζήτημα της έκφρασης της Φ σε πιο πρακτικές συντεταγμένες (ρ,θ,φ). Η ονομασία αυτών είναι "σφαιρικές συντεταγμένες" κι όχι "κυκλικές" (μπερδέυτηκα με το δισδιάστατο ανάλογό τους). Η διόρθωση αυτή είναι περισσότερο ουσίας απ' όσο φένεται, μιας και η λέξη "σφαιρικός" διασαφηνίζει διαισθητικά (όχι αυστιρά μαθηματικά ευτυχώς...) κάποια αποδεικτικά βήματα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτη σελίδα 2 δεν απέκλεισα το ενδεχόμενο να είναι η Ε(ΣΦ)_Ε(Α) μια τυχαία καμπύλη τέτοια ώστε το άθροισμα των dE να βγάζει κάτι μεγαλύτερο απ' την ακτίνα. Αυτό το απορρίπτουμε απαιτώντας την κατοπτρική ως προς κάθε διερχόμενη εκ του Ε(ΣΦ) ευθεία συμμετρικότητα (αδιάκριτη διαφορά ειδώλου σε καθρέφτη και πραγματικού) της εικόνας που βλέπουμε.
ΑπάντησηΔιαγραφή